Άρθρο του Νίκου Παππά, κοινοβουλευτικού εκπροσώπου του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία και βουλευτή Β3 Νότιου Τομέα Αθηνών, στην Αυγή της Κυριακής
Το Συνέδριο μάς ανοίγει μία ευκαιρία: Να αποκτήσουμε πάλι επαφή με την κοινωνία, να ξαναπιάσουμε το νήμα των μεγάλων κατακτήσεών μας. Το μεγάλο ζητούμενο είναι η καθαρή επανάκαμψη του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία.
Πώς θα το πετύχουμε; Οφείλουμε να αυξήσουμε τις προγραμματικές μας αιχμές, να αναδείξουμε με ευκρίνεια τον άξονα με τα 10+1 σημεία για την προοδευτική συνεργασία.
Είναι προτάσεις που απαντούν στις δυσκολίες των πολιτών και της οικονομίας. Που απαντούν στις πολιτικές της κυβέρνησης της Ν.Δ., η οποία -παρότι είχε στη διάθεσή της 120 δισ. (από δημόσιες δαπάνες, ΕΣΠΑ, Ταμείο Ανάκαμψης), κατάφερε να οδηγήσει τα μισά νοικοκυριά σε αδυναμία πληρωμής των λογαριασμών στέγης, τους Έλληνες τελευταίους στην αγοραστική δύναμη στην Ευρώπη, το ιδιωτικό χρέος και το εμπορικό έλλειμμα σε διαρκή αύξηση.
Απαιτούνται συγκροτημένες πολιτικές αντιμετώπισης της ακρίβειας, με επαναφορά της ΔΕΗ υπό δημόσιο έλεγχο, με ισχυρή παρουσία του δημοσίου στην ενέργεια, με μια δημόσια τράπεζα και με ένα γιγαντιαίο πρόγραμμα κατασκευής νέων σπιτιών.
Ως κόμμα πρέπει να αντιπαρέλθουμε τις συνέπειες των αναταραχών του προηγούμενου διαστήματος, αλλά και των διασπάσεων, οι οποίες κρίνονται, εκ των πραγμάτων, ως εγκληματική επιλογή.
Το «ανοιχτό κόμμα» ήταν αυτό που έδωσε ανάσα ζωής στον ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία και τη δυνατότητα συμμετοχής σε 70.000 αριστερές και αριστερούς πολίτες τον περασμένο Νοέμβρη. Από αυτή την κατάκτηση δεν πρέπει να κάνουμε βήμα πίσω. Ίσα ίσα. Οφείλουμε να πάμε μπροστά και να υπερβούμε το συγκεντρωτικό μοντέλο λειτουργίας.
Θέλουμε ένα κόμμα που θα μπορεί να υπερβεί φαινόμενα χαμηλής συμμετοχής, που θα αφουγκράζεται τις ανάγκες των δυνάμεων του στην περιφέρεια. Θέλουμε μία παράταξη με περιφερειακή συγκρότηση, δημοκρατικά ορισμένη, αλλά και με δίκτυα στους χώρους της εργασίας, στην αυτοδιοίκηση, στους μικρομεσαίους επαγγελματίες. Το μοντέλο λειτουργίας, κατά το οποίο όλα ξεκινούν και τελειώνουν σε ένα οργανωτικό γραφείο, έδειξε τα όρια του.
Το Συνέδριό μας πρέπει να ανοίξει νέους δρόμους, πρέπει να δώσει πνοή σε μια προοπτική κυβερνητικής αλλαγής.