Μητσοτάκης εναντίον μεσαίας τάξης και μισθωτών

Μητσοτάκης εναντίον μεσαίας τάξης και μισθωτών

Άρθρο του βουλευτή Β3’ Νότιου Τομέα Αθηνών του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία, Νίκου Παππά, στην εφημερίδα Το Παρόν

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη βρίσκεται σε πορεία ραγδαίας φθοράς. Η προσπάθεια του Μεγάρου Μαξίμου για την εύρεση εκλογικής διαφυγής παραμένει ενεργή. Τα αδιέξοδα της Ν.Δ. πολλαπλασιάζονται. Παραμένει απομονωμένη, πολιτικά και κοινοβουλευτικά, και σε αναντιστοιχία με αυτό που ο κόσμος αισθάνεται, πιστεύει και προσδοκά.

Οι υποσχέσεις Μητσοτάκη για ανάκαμψη της οικονομίας και στήριξη της κοινωνίας διαψεύδονται η μία μετά την άλλη. Το σημείο καμπής, το οποίο θα σημάνει κάποια θετικά σημάδια στην οικονομία, την κοινωνία, την πολιτική, ώστε να διαμορφωθεί ένα πλαίσιο θετικών προσδοκιών, απομακρύνεται διαρκώς.

Στο πεδίο της οικονομίας και μέσα στο σοκ του lockdown διαμορφώθηκε ένα ευρύ μέτωπο συναντίληψης μεταξύ μικρομεσαίας επιχειρηματικότητας και μισθωτών αλλά και προοδευτικών πολιτικών δυνάμεων.

Πρόκειται, σαφώς, για ένα μέτωπο που αποτελεί μεγάλη κατάκτηση για τις προοδευτικές δυνάμεις αλλά και μεγάλο αγκάθι για τη Ν.Δ. Ένα μέτωπο το οποίο ο κ. Μητσοτάκης θα επιχειρήσει να διασπάσει, δίνοντας μια ύστατη ιδεολογική και πολιτική μάχη, μέσα και από το νομοσχέδιο για τα εργασιακά.

Η κατάργηση του 8ώρου, η καθιέρωση των απλήρωτων υπερωριών, η νομοθέτηση της de facto ασυδοσίας αλλά και των ατομικών συμβάσεων εργασίας κάνουν πράξη στη χώρα την πασίγνωστη ρήση της Μάργκαρετ Θάτσερ: «Δεν υπάρχει κοινωνία, παρά μόνο τα άτομα». Αυτή η φράση αποτελεί, προφανώς, ευαγγέλιο πολιτικής για τον κ. Μητσοτάκη.

Το ξήλωμα των εργασιακών κεκτημένων προσφέρεται από τον ίδιο, εν είδη «θυσίας», για τον εξευμενισμό της μεσαίας τάξης, που βλέπει τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις -τα «ζόμπι» της ελληνικής επιχειρηματικότητας, κατά το σχέδιο Πισσαρίδη- να αποκλείονται από το δήθεν «Άγιο Δισκοπότηρο» της οικονομικής ευημερίας, το Ταμείο Ανάκαμψης, το οποίο ξεκάθαρα πλέον αφορά λίγους και εκλεκτούς. Ενώ βλέπει, επίσης, να μη νομοθετούνται και τα μέτρα που ζητά η οργανωμένη επιχειρηματικότητα για διαγραφή/διακανονισμό των πανδημικών χρεών.

Ο στόχος Μητσοτάκη είναι προφανής. Να διασπαστεί το ήδη διαμορφωμένο μέτωπο συναίνεσης μικρομεσαίων επιχειρηματιών και εργαζομένων γύρω από μια επεκτατική πολιτική στήριξης των επιχειρήσεων, των θέσεων εργασίας και των εισοδημάτων, καθώς και των δικαιωμάτων της εργασίας.

Όσο, όμως, και να προσπαθεί να το αποφύγει, ο κ. Μητσοτάκης θα συνεχίσει να είναι μόνος.

Η εικόνα του Αλέξη Τσίπρα με τους εκπροσώπους της οργανωμένης επιχειρηματικότητας ανησύχησε πολλούς, τόσο στον ΣΕΒ όσο και στο Μέγαρο Μαξίμου, όπου έχουν μεταπηδήσει κάποιοι πρώην σύμβουλοι του Συνδέσμου, δίπλα στον Κυριάκο Μητσοτάκη.

Αυτή η συνύπαρξη αποτέλεσε το σήμα μιας ευρύτατης συναίνεσης γύρω από ένα πρόγραμμα στήριξης της μικρής και μεσαίας επιχειρηματικότητας και όχι της εκκαθάρισής της, όπως επιβάλλει η «πισσαρίδειος – μητσοτάκειος» λογική. Αποτέλεσε επισφράγιση της στήριξης του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία στα δίκαια αιτήματα της οργανωμένης μικρής και μεσαίας επιχειρηματικότητας.

Το σύστημα Μαξίμου – ΣΕΒ εμφανίζεται θορυβημένο για έναν ακόμα λόγο. Για τη μαζική συμμετοχή και παρουσία του κόσμου της μισθωτής εργασίας στις κινητοποιήσεις της προηγούμενης εβδομάδας καθώς και σε άλλες δράσεις για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων και των μισθών του.

Στην παρουσίαση ενός προγράμματος στήριξης της οικονομίας και της κοινωνίας, ο Αμερικανός πρόεδρος Τζο Μπάιντεν είπε ότι «η χώρα αυτή (σ.σ.: ΗΠΑ) δεν χτίστηκε από τη Wall Street, εσείς, η σπουδαία μεσαία τάξη, χτίσατε αυτή τη χώρα. Και ο συνδικαλισμός δημιούργησε τη μεσαία τάξη».

Είναι λέξεις που δεν πρόκειται ποτέ (κατ’ αναλογία) να βγουν από τα χείλη όσων σχεδιάζουν και υλοποιούν τη θατσερικής έμπνευσης πολιτική Μητσοτάκη. Αντίθετα, θα συνεχίσουμε να ακούμε τις προσβλητικές κυβερνητικές αναφορές περί επιχειρήσεων-«ζόμπι» και μισθωτών που θα έχουν απλήρωτες υπερωρίες, θα δουλεύουν 10ωρο και «θα μαζεύουν ελιές στον ελεύθερο χρόνο τους».

Στη λυσσαλέα μάχη Μητσοτάκη κατά της κοινωνίας, απαντάμε αγωνιζόμενοι μαζί με την κοινωνία και τις αγωνίες της.

Συσπειρώνουμε δυνάμεις, ενώνουμε παραδόσεις, εμβαθύνουμε το πρόγραμμά μας, οργανώνουμε την αντεπίθεση της προοδευτικής Ελλάδας στα νεοφιλελεύθερα σχέδια.

Είναι χρέος μας να τα καταφέρουμε και θα τα καταφέρουμε.

 

Πηγή : paron.gr

All Stories

Περί θεμελίων. Υποδομές

Περί θεμελίων. Υποδομές

Άρθρο του Νίκου Παππά, τομεάρχη Υποδομών και Μεταφορών της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία και βουλευτή Β3’ Νότιου Τομέα Αθηνών, στο documentonews.gr

Τη χρονική περίοδο διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία, ήτοι κατά τα έτη 2015 - 2019, δημόσια έργα που είχαν «παγώσει» επί σειρά ετών, επιτέλους «ξεμπλόκαραν».

Η κατασκευή ή η ολοκλήρωση έργων που αφορούσαν μεγάλους οδικούς άξονες, οι οποίοι παρέμεναν επί δεκαετίες ημιτελείς ή στις μακέτες και γύρω τους έριζαν συμφέροντα με διάφορες διεκδικήσεις, επανεκκίνησε μετά από διαπραγματεύσεις που τελικά επέφεραν «γόνιμα» αποτελέσματα, καθώς εξασφαλίστηκε τόσο η προστασία του δημοσίου συμφέροντος όσο και μείωση κατά εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ των απαιτήσεων των κατασκευαστών.

Η Ολυμπία Οδός (Κόρινθος-Πάτρα), η Ιονία Οδός (Αντίρριο-Ιωάννινα), ο αυτοκινητόδρομος Αιγαίου (Μαλιακός-Κλειδί), το μεσαίο τμήμα του Ε65 (Ξυνιάδα-Τρίκαλα) και ο αυτοκινητόδρομος Μορέα (Κόρινθος-Τρίπολη-Καλαμάτα) ολοκληρώθηκαν. Έργα, όπως ο Βόρειος Οδικός Άξονας Κρήτης, το νότιο και το βόρειο τμήμα του Ε65, η εθνική οδός Πατρών-Πύργου, το μετρό Θεσσαλονίκης και η γραμμή 4 του μετρό της Αθήνας, μαζί με πολλά ακόμα έργα, όπως για παράδειγμα σιδηροδρομικά, «μπήκαν στις ράγες» της υλοποίησης.

Τον Ιούλιο του 2019 παραδώσαμε διαγωνισμούς και συμβασιοποιημένα έργα άνω των 5,5 δισ. ευρώ, με τον προγραμματισμό μας ως το τέλος του 2019 να περιλαμβάνει συμβάσεις έργων άνω των 9 δισ. ευρώ.

Το δε μακροπρόθεσμο σχέδιό μας, το οποίο είχαμε παρουσιάσει και είχε χρονικό ορίζοντα το 2037, περιγραφόταν αναλυτικά, με συγκεκριμένους δείκτες, στόχους και δομές παρακολούθησης, στο Στρατηγικό Σχέδιο Υποδομών και Μεταφορών, το οποίο έφερε τις υπογραφές του τότε υπουργού Υποδομών και Μεταφορών, Χρήστου Σπίρτζη, και του τότε αναπληρωτή υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Σωκράτη Φάμελλου.

Πρωταρχικός μας στόχος ήταν και παραμένει να βελτιώνουμε συνεχώς την ποιότητα ζωής των πολιτών, άπασες τις μετακινήσεις ανθρώπων και προϊόντων σε ολόκληρη την επικράτεια, να εκσυγχρονίζουμε και να διευκολύνουμε τις δημόσιες μεταφορές, να αναβαθμίζουμε αδιαλείπτως τη θέση της χώρας και να ενισχύουμε την παρουσία της διεθνώς, με τελικό σκοπό να καταστήσουμε την Ελλάδα κόμβο εμπορίου και μεταφορών, να ενισχύσουμε την εθνική οικονομία και τις τοπικές κοινωνίες.

Στους 19 μήνες, όμως, που μεσολάβησαν από τις εθνικές εκλογές του Ιούλη του 2019, ο τομέας των υποδομών βίωσε και βιώνει μια πρωτοφανή απραξία. Με ευθύνη των κ.κ. Μητσοτάκη και Καραμανλή, όλα τα μεγάλα έργα υποδομής, τα οποία παραδώσαμε δρομολογημένα ή σε εκτέλεση και τα οποία περιγράψαμε ήδη, έχουν «παγώσει».

Διαγωνισμοί ακυρώθηκαν, εργασίες διακόπηκαν, εργοτάξια άδειασαν από εργάτες και μηχανήματα, συμφέροντα εξυπηρετήθηκαν, οι ρυθμοί εκτέλεσης μειώθηκαν και οι παραδόσεις των μεγάλων έργων μετατέθηκαν για αργότερα, από ένα έτος έως και αρκετά έτη στο μέλλον.

Το εξοργιστικό της υπόθεσης είναι ότι η ίδια «συνταγή» ακολουθείται ακόμα και μετά τη «βύθιση» της οικονομίας μέσα στο 2020.

Το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων υποεκτελέστηκε κατά 900 εκατ. ευρώ το 2020, ενώ ο προϋπολογισμός του 2021 είναι μειωμένος κατά 45%.

Η επανεκκίνηση των εργασιών στα μεγάλα έργα υποδομής καθίσταται αναγκαία, ειδικά τώρα που η Ελλάδα έχει εισέλθει σε μια νέα βαθιά κρίση. Η ως άνω ενέργεια θα αποτελέσει σοβαρή διέξοδο, με την ταυτόχρονη «γενναία» στήριξη των επιχειρήσεων, ώστε να «αναχαιτίσουμε» την καθίζηση της οικονομίας και να επιστρέψουμε στην ανάπτυξη. Η επανεκκίνηση και η ολοκλήρωση των έργων θα αυξήσουν την παραγωγική δυνατότητα της χώρας, θα δημιουργήσουν πάνω από δεκάδες χιλιάδες νέες θέσεις εργασίας, θα συνεισφέρουν με έσοδα στα δημόσια ταμεία, θα προσφέρουν στη χώρα ένα βελτιωμένο απόθεμα υποδομών για την επόμενη μέρα.

Η επιλογή ενίσχυσης των υποδομών αποτελεί, παγκοσμίως, κανόνα πολιτικής όταν οι οικονομίες υφίστανται ή έχουν υποστεί μεγάλη ύφεση.

«Δεξαμενές» σκέψης, ερευνητικά ινστιτούτα και πολιτικές δυνάμεις ενισχύουν την παραπάνω άποψη και τονίζουν την αναγκαιότητα της ως άνω επιλογής.

Η «Standard & Poor's» σε μελέτη για τις ΗΠΑ, το «Institution of Civil Engineers - Policy and Public Affairs» για το Ηνωμένο Βασίλειο, το ΔΝΤ για όλες τις χώρες και η PwC για την Ελλάδα (πριν την έλευση του κορωνοϊού) τονίζουν τη θετική επίδραση των μεγάλων έργων υποδομής στις οικονομίες, καθώς προκαλούν τη δημιουργία χιλιάδων ή εκατομμυρίων θέσεων εργασίας (ανάλογα με το μέγεθος της επένδυσης και της χώρας) και κάθε ευρώ που πάει σε επενδύσεις τέτοιου είδους επιστρέφει στην οικονομία στο διπλάσιο.

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν έχει αυτή την προτεραιότητα και αυτή την κατεύθυνση.

Και αυτό είναι οδυνηρό, τη στιγμή μάλιστα που η χώρα έχει ανάγκη από ένα μεγάλο πρόγραμμα δημόσιων επενδύσεων, ένα πρόγραμμα που θα αποπερατώσει αναγκαίες υποδομές, θα τις εκσυγχρονίσει, θα τις κάνει συμβατές με τις αλλαγές που φέρνει η κλιματική κρίση.

Ένα τέτοιο πρόγραμμα ανάκαμψης δε θα μπει ποτέ στην ατζέντα της ΝΔ.

Μόνο μια προοδευτική διακυβέρνηση μπορεί να το θέσει σε προτεραιότητα.

Προοδευτική διακυβέρνηση. Το ζητούμενο για την κοινωνία

Προοδευτική διακυβέρνηση. Το ζητούμενο για την κοινωνία

Άρθρο του Νίκου Παππά, βουλευτή Β3’ Νότιου Τομέα Αθηνών, στο iEidiseis.grgr

Η χώρα βιώνει τα αποτελέσματα της ολικής αποτυχίας της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Η αδράνεια και η «ανεμελιά» του άφησαν ανεξέλεγκτη την πανδημία, οδήγησαν σε ολέθριες συνέπειες για την κοινωνία και την οικονομία. Δυστυχώς, η Ελλάδα έχει από τις χειρότερες επιδόσεις στην κατηγορία της απώλειας ανθρώπινων ζωών από τον κορονοϊό στο δεύτερο κύμα της πανδημίας, ενώ στην οικονομία παίρνει πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα στην ύφεση και τον αποπληθωρισμό.

Μπροστά στη φονική πανδημία και τις ισοπεδωτικές της συνέπειες, η Ν.Δ.:

  • Δεν ενίσχυσε το ΕΣΥ και τους ανθρώπους του, που εδώ και μήνες εργάζονται στα όριά τους. Δεν προστάτευσε τον πληθυσμό από τον κορονοϊό στους χώρους εργασίας και τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς. Προκάλεσε την αύξηση της σφοδρότητας του δεύτερου κύματος.
  • Δεν στήριξε τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις και τους εργαζόμενους, οι οποίοι βιώνουν τα αποτελέσματα της κυβερνητικής στρατηγικής για «ανοσία της αγέλης» στην οικονομία. Κινείται με επιμονή προς τη βίαιη αναδιάταξη της αγοράς.

Το μόνο «γιατρικό» που προβλέπει το απάνθρωπο σχέδιο Μητσοτάκη – Πισσαρίδη για τη μικρομεσαία επιχειρηματικότητα είναι ο θάνατός τους.

Οι νεοφιλελεύθερες εμμονές, όμως, δεν πρόκειται να αντιστρέψουν την κατάσταση, δεν μπορούν να προσφέρουν διέξοδο, να φρενάρουν την καταστροφή και να οδηγήσουν την οικονομία και πάλι στην ανάκαμψη.

Οι πολιτικές Μητσοτάκη βυθίζουν την οικονομία στην ύφεση. Πολλαπλασιάζουν τις ανισότητες. Δεν ανταποκρίνονται στις ανάγκες της κοινωνίας.

Στον αντίποδα αυτής της εξαιρετικά δυσοίωνης προοπτικής, υπάρχει εναλλακτική.

Είναι η εφαρμογή μιας συμπαγούς προοδευτικής πολιτικής και στρατηγικής, η οποία θα είναι υπόθεση του συνόλου των προοδευτικών και αριστερών δυνάμεων, πολιτικών και κοινωνικών. Θα είναι υπόθεση των ζωντανών και δημιουργικών δυνάμεων του εργαζόμενου λαού, της μικρής και μεσαίας επιχειρηματικότητας, της τοπικής αυτοδιοίκησης, των επιστημόνων, της νεολαίας.

Είναι η εφαρμογή μιας προοδευτικής πολιτικής που θα έχει σταθερό στόχο την άμβλυνση των ανισοτήτων και την προστασία των αδύναμων κοινωνικών στρωμάτων. Θα έχει στόχο και την επαναφορά της χώρας στην τροχιά της δίκαιης ανάπτυξης.

Και πρέπει να έχει στον πυρήνα της τη δίκαιη και ισόρροπη διάχυση των νέων τεχνολογιών στην οικονομία και την κοινωνία. Για να γίνουν οι νέες τεχνολογίες, αντί για μήτρα νέων επιταχυνόμενων ανισοτήτων σε κοινωνικό και περιφερειακό επίπεδο, καταλύτης για την κοινωνική και περιφερειακή σύγκλιση.

Η προοδευτική πολιτική βρίσκεται σε απόσταση από πολιτικές οι οποίες επιβλήθηκαν από τους θεσμούς στη χώρα.

Πρόκειται για μια πολιτική που πρέπει να οικοδομηθεί σε στέρεες προοδευτικές βάσεις, όπως:

  • Η αξιοποίηση των δυνατοτήτων της Αναπτυξιακής Τράπεζα και η χάραξη μιας άλλης πολιτικής στην τραπεζική διακυβέρνηση. Σήμερα, περισσότερο από ποτέ, γίνεται αντιληπτό ότι οι συστημικές τράπεζες έχουν καταστεί ο μεγάλος ασθενής της ελληνικής οικονομίας.
  • Η αποφυγή της γρήγορης επιστροφής της χώρας στα πλεονάσματα και την δημοσιονομική πειθαρχία.
  • Η αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας και η επανεκκίνηση των μεγάλων έργων υποδομής, που υλοποιούσε η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, ως ατμομηχανή της ανάπτυξης.
  • Η στήριξη των επιχειρήσεων σε δύο κύματα, ώστε αφενός να επιβιώσουν και αφετέρου να προχωρήσουν στον ψηφιακό και πράσινο μετασχηματισμό τους.
  • Η στήριξη της εργασίας και του κοινωνικού κράτους, τομείς στους οποίους η Ν.Δ. έχει επιλέξει να ξηλώνει κάθε θετική ρύθμιση της δικής μας διακυβέρνησης.
  • Ο ψηφιακός και πράσινος μετασχηματισμός της οικονομίας και της χώρας, με τρόπο ισόρροπο και δίκαιο ώστε να αρθούν οι περιφερειακές και οικονομικές ανισότητες.
  • Ο προοδευτικός και τεχνολογικός μετασχηματισμός της δημόσιας διοίκησης για την αύξηση των δυνατοτήτων διεκδίκησης και άντλησης περισσότερων κονδυλίων από το Ταμείο Ανάκαμψης.

Προϋπόθεση για την εφαρμογή αυτής της πολιτικής είναι η συγκρότηση των κατάλληλων προοδευτικών, κοινωνικών και πολιτικών, συμμαχιών και μετώπων. Τα οποία θα βάλουν φραγμό στην εφαρμογή των νεοφιλελεύθερων πολιτικών Μητσοτάκη. Και θα ανοίξουν τον δρόμο προς μια προοδευτική διακυβέρνηση.

Οι προοδευτικές και αριστερές δυνάμεις του τόπου πρέπει να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων. Μια προοδευτική διακυβέρνηση μπορεί και θα δώσει και πάλι διέξοδο, θα ανατάξει την κοινωνία, θα ανορθώσει την οικονομία.

Μια προοδευτική διακυβέρνηση δεν είναι ανάγκη των αριστερών και προοδευτικών πολιτικών δυνάμεων.

Είναι πρώτα και πάνω απ’ όλα ανάγκη της κοινωνίας.

Κόμμα σε κίνηση. Διεύρυνση, ανασυγκρότηση, μετασχηματισμός

Κόμμα σε κίνηση. Διεύρυνση, ανασυγκρότηση, μετασχηματισμός

Άρθρο του Νίκου Παππά, βουλευτή Β3’ Νότιου Τομέα Αθηνών, στην Αυγή.

Μέσα στην προηγούμενη δεκαετία ο ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία κατάφερε να γίνει από ένα μικρό κόμμα της Αριστεράς ο κυρίαρχος πόλος του προοδευτικού πολιτικού φάσματος στην Ελλάδα. Κέρδισε την εμπιστοσύνη του λαού ξανά και ξανά.

Την κέρδισε γιατί αξιοποίησε το ιδεολογικό και πολιτικό οπλοστάσιο της σύγχρονης Αριστεράς.

Γιατί προσέγγισε τα αυθόρμητα λαϊκά ξεσπάσματα ως συνιστώσες δυνάμεις πολιτικής και κοινωνικής αλλαγής.

Γιατί είχε αταλάντευτο ευρωπαϊκό προσανατολισμό.

Γιατί συνέβαλε και συμβάλλει στη σύγκλιση των δυνάμεων της Αριστεράς, των Σοσιαλιστών και της Οικολογίας.

Γιατί δεν σταμάτησε στιγμή να οικοδομεί συμμαχίες, να διευρύνει την επιρροή του και την οργανωμένη του βάση. Επεδίωκε κάθε στιγμή να διευρύνεται ακόμα και προς ανθρώπους, με τους οποίους δεν είχε κοινή πορεία μέχρι την προηγούμενη.

Γιατί βρέθηκε, και συνεχίζει να βρίσκεται, στην πρώτη γραμμή των αγώνων για τη δημοκρατία και τα δικαιώματα, των αγώνων ενάντια στον αυταρχισμό.

Τα γνωρίζουν αυτά οι πολιτικοί μας αντίπαλοι. Γι’ αυτό και επιθυμούν να εγκαταλείψουμε αυτές τις ιδέες. Επιθυμούν να εγκαταλείψουμε και τις πολιτικές που γεννούν αυτές οι ιδέες.

Βολεύονται στο σενάριο όπου ο ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία είναι απλώς και πάλι ένα μικρό κόμμα της Αριστεράς. Θέλουν έναν ΣΥΡΙΖΑ κομπάρσο της πολιτικής, που περιμένει μια καλή κουβέντα από αυτούς τους ίδιους. Θεωρούν άλλωστε ότι η διακυβέρνηση του τόπου είναι αποκλειστικά δική τους υπόθεση.

Όλοι αυτοί θα δώσουν μάχη για να μην πετύχει ποτέ η διεύρυνση, η ανασυγκρότηση και ο μετασχηματισμός του κόμματός μας.

Απεχθάνονται ένα μεγάλο μαζικό λαϊκό κόμμα της σύγχρονης Αριστεράς και της δημοκρατικής παράταξης, που συσπειρώνει ανθρώπους από το προοδευτικό Κέντρο έως τη ριζοσπαστική Αριστερά.

Εργάζονται ασταμάτητα για να μην απειλήσουμε, με το πρόγραμμα, την οργάνωση και το πολιτικό μας σχέδιο, τη βίαιη αναδιάρθρωση της ελληνικής κοινωνίας και οικονομίας. Να μην απειλήσουμε τον βασικό σχεδιασμό του τωρινού συνασπισμού εξουσίας στην Ελλάδα.

Αυτοί θέλουν ο ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία να είναι ένα κλειστό κόμμα.

Εμείς θέλουμε ο ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία να είναι ένα ανοικτό κόμμα.

Οι ομόφωνα ψηφισμένες αποφάσεις μας δείχνουν τον δρόμο.

Η αυτάρκεια και η αυταρέσκεια δεν μας ταιριάζουν.

Δεν ήταν ποτέ δικά μας χαρακτηριστικά. Δεν θα γίνουν τώρα.

Περί θεμελίων. Επιχειρήσεις

Περί θεμελίων. Επιχειρήσεις

Άρθρο στην εφημερίδα «Η Αυγή»

Η πραγματικότητα είναι αμείλικτη. Δέκα μήνες μετά την έναρξη της πανδημίας, η Ν.Δ. έχει αποτύχει οικτρά στη διαχείριση των οικονομικών της επιπτώσεων. 

Οι επιλογές Μητσοτάκη έχουν καταστήσει την Ελλάδα πρωταθλήτρια στην ύφεση και στον αποπληθωρισμό σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Έχουν οδηγήσει εκατοντάδες χιλιάδες επιχειρήσεις σε ασφυξία και τουλάχιστον 200.000 από αυτές, σύμφωνα με φορείς της αγοράς, στο όριο της χρεοκοπίας.

Το σχέδιο Μητσοτάκη - Πισσαρίδη χαρακτηρίζει «ζόμπι» την πλειονότητα των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, η οποία στηρίζει το 85% της απασχόλησης, και προκρίνει ως γιατρικό τον «θάνατό» τους. Τη βίαιη εκκαθάριση της αγοράς δηλαδή, προς όφελος των μεγάλων συμφερόντων, που θα απολαύσουν τα πακέτα της ετεροχρονισμένης κρατικής βοήθειας.  

Βρίσκεται δε σε απόλυτη εφαρμογή, καθώς:

  • Μόλις το 4% των επιχειρήσεων επωφελήθηκαν από τα δάνεια που έδωσαν οι τράπεζες με κρατικές εγγυήσεις,
  • Σε δύο από τους κρισιμότερους κλάδους της οικονομίας, αυτούς της εστίασης και του τουρισμού, αντίστοιχη στήριξη έλαβαν μόνο 16 από τις 41.600 επιχειρήσεις της εστίασης (ποσοστό 0,04%) και 1.250 από τα 8.040 ξενοδοχεία (ποσοστό 15%), με βάση στοιχεία του υπουργείου Ανάπτυξης και Επενδύσεων. 
  • Το δε μέτρο της επιστρεπτέας προκαταβολής κρίνεται ανεπαρκές, τόσο σε σχεδιασμό όσο και σε ύψος, ώστε να ανακόψει την υφεσιακή λαίλαπα.
  • Αν και η Ν.Δ. διατείνεται πως έχει ρίξει συνολικά 24 δισ. ευρώ στην αγορά, κάτι τέτοιο διαψεύδεται από τα στοιχεία του ΓΛΚ, σύμφωνα με τα οποία το ποσό δεν ξεπερνά τα 6,7 δισ. ευρώ.

Η παραδοχή του διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδας ότι ένα πολύ μικρό μέρος της ρευστότητας που έχουν πάρει οι τράπεζες από την ΕΚΤ έχει διοχετευτεί στις μικρές επιχειρήσεις, είναι αποκαλυπτική.

Στο εγκληματικό «βλέποντας και κάνοντας» της Ν.Δ., στην καλοσχεδιασμένη από την κυβέρνηση Μητσοτάκη «ανοσία της αγέλης» στην οικονομία, ο ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία έχει αντιπαρατάξει -ήδη από τις αρχές Απριλίου- προτάσεις ενίσχυσης των επιχειρήσεων. Τα προγράμματα «Μένουμε Όρθιοι» 1 και 2, τα οποία είχαν στον πυρήνα τους τη μη επιστρεπτέα ενίσχυση των επιχειρήσεων, δυστυχώς, δεν εισακούστηκαν.

Η οικονομία συνεχίζει να στροβιλίζεται στη βαθιά ύφεση.

Τώρα πλέον είναι ακόμα δυσκολότερο να βελτιωθούν οι προσδοκίες των ανθρώπων της αγοράς. Αυτών δηλαδή που λαμβάνουν αποφάσεις για τις επιχειρήσεις τους και κρίνουν τι παραγγελίες θα κάνουν και σε τι ύψος, πόσο προσωπικό θα απασχολήσουν, αν θα κάνουν επενδύσεις ή όχι.

Σ’ αυτή την κρίσιμη συγκυρία χρειάζεται ισχυρή στήριξη των επιχειρήσεων σε μεσοπρόθεσμο ορίζοντα, διότι το διαφαινόμενο κλείσιμο μεγάλης μερίδας εξ αυτών θα καταδικάσει την οικονομία σε μακροχρόνια στασιμότητα.

Η στήριξη πρέπει να έχει διάρκεια και να εξελιχθεί σε δύο κύματα.

Ένα πρώτο κύμα ώστε να διασφαλιστεί η βιωσιμότητά τους, να αποτραπούν χρεοκοπίες και λουκέτα. Να μην πνιγούν, δηλαδή, οι επιχειρήσεις στα χρέη που δημιούργησε τόσο η πανδημία όσο και το συνεπακόλουθο διοικητικό κλείσιμο της οικονομίας. Η ρύθμιση χρεών, μέσω κουρέματος μέρους αυτών ή/και περισσότερων δόσεων αποπληρωμής, αποτελεί μέρος της προτεινόμενης πολιτικής.

Χρειάζεται και ένα δεύτερο κύμα στήριξης, το οποίο θα στοχεύει σε δράσεις για τον πράσινο και ψηφιακό μετασχηματισμό των επιχειρήσεων. Μια στοχευμένη στήριξη ώστε να αντιμετωπίσουμε τις αδυναμίες τους, να χρηματοδοτήσουμε την ανάπτυξη υπηρεσιών ηλεκτρονικού εμπορίου, να επιτύχουμε την ηλεκτρονική διασύνδεσή τους με τους φορείς του Δημοσίου, να ενθαρρύνουμε τις συνέργειες, τον συντονισμό και τις συνεργασίες των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων, ώστε να εξασφαλίζονται οικονομίες κλίμακας.

Η επιτυχία μιας τέτοιας στρατηγικής όχι μόνο θα διασώσει επιχειρήσεις και θέσεις εργασίας, αλλά θα φέρει και την ελληνική οικονομία σε θέση αυξημένης συνολικής παραγωγικότητας όταν τελειώσει ο εφιάλτης της πανδημίας.

Είναι, λοιπόν, καθαρές οι δύο στρατηγικές για τον κόσμο των επιχειρήσεων και την εθνική οικονομία: από τη μία η συντηρητική στρατηγική της εκκαθάρισης και από την άλλη η προοδευτική στρατηγική της διάσωσης και του ψηφιακού και πράσινου μετασχηματισμού.

Η προοδευτική στρατηγική αποδείχτηκε ότι προϋποθέτει μια άλλη κυβέρνηση. Μια κυβέρνηση προοδευτική, που θα στηρίζεται σε ένα ευρύ μέτωπο πολιτικών και κοινωνικών δυνάμεων.

Μείνετε ενημερωμένοι

Δικτυωνόμαστε